به زمین می زنی و می شکنی
عاقبت شیشه ی امیدی را
سخت مغروری و می سازی سرد
در دلی اتش جاویدی را
دیدمت ,وای چه دیداری وای
این چه دیدار دل ازاری بود
بیگمان برده ای از یاد ان عهد
که مرا با تو سرو کاری بود
این چه عشقی است که در دل دارم
من از این عشق چه حاصل دارم
می گریزی ز من و در طلبت
باز هم کوشش باطل دارم
باز لبهای عطش کرده ی من
عشق سوزان ترا می جوید
می تپد قلبم و با هر تپشی
عشق سوزان تو را می گوید
بخت اگر از تو جدایم کرده
می گشایم گره از بخت چه باک
ترسم این عشق سرانجام مرا
بکشد تا سرا پرده ی خاک
خلوت خالی و خاموش مرا
تو پر از خاطره کردی,ای مرد
شعر من شعله ی احساس من است
تو مراشاعره کردی ای مرد
اتش عشق به چشمت یکدم
جلوه ای کردو سرابی گردید
تا مرا واله و بی سامان دید
نقش افتاده بر ابی گردید
سینه ای تا که بر ان سر بنهم
دامنی تا که بر ان ریزم اشک
اه,ای انکه غم عشقت نیست
می برم بر تو و بر قلیت رشک
به زمین می زنی و می شکنی
عاقبت شیشه ی امیدی را
سخت مغروری و می سازی سرد
در دلی اتش جاویدی را
عاشق تنها
میگن که هرکی عاشقه
تا آخرش باید بره
از دوری عشق بریزه
بارون فصل پاییزو
ولی چرا هیچ عاشقی
لحظه ی وصال وندیده
میگن یه عاشق همیشه
باید به عشقش نرسه
میگن یه تنها همیشه
باید یه تنها بمونه
ولی چرا توی غمها
زندگیش به آخر برسه
میگن غروب لحظه ها
عاشق رو نابود می کنه
پس چرا مرحم وفا
اینجا کمک نمی کنه
میگن یه عاشق همیشه
داره توقلبش یه ندا
اما چرا اون همیشه
اشک میریزه بدون صدا
میگن گل رفاقتو
توی باغچه ی دل می کارن
ولی چرا توی بهار
گلارو پرپر می کنن
باید برم باید برم نگاهت عاشقونه نیست
دلت برام تنگ نمیشه تو قصه هات بهونه نیست
باید برم باید برم تا که دیگه دیر نشده
دل تو از دست دلم دوباره دلگیر نشده
از عاشقی به من نگو ! بودنت از رو عادته
تو حوض چشمات می خونم این آخره رفاقته
100۰مرتبه 900جمله عاشقانه را در 80۰جای مختلف به 700زبان نزد60۰نفر خواندم
50۰نفرآنرا بوسیدند40۰ماشین چاپ 30۰تای آنرا در 200برگ ترجمه کردند10۰بار
برای تو در 90 روز. روزی 80 دقیقه 70 جمله خواندم 60 بار در50روز .روزی 40 مرتبه
تکرار کردم 30تای آن را آموختی 20مرتبه از تو 10سوال کردم 9بار به 8 سوال من 7جواب
مختلف درطی6 روز دادی 5مرتبه برای 4 هفته تورا به3 کوچه دعوت کردم 2ساعت خواهش
کردم که یک بار بگویم :
دوستت دارم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
همان یک لحظه ی اول
که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان
جهان را با همه زیبایی و زشتی
به روی یک دیگر ویرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
که در همسایه ی صدها گرسنه
چند بزمی گرم،عیش و نوش می دیدم
نخستین نعره ی مستانه را خاموش آندم
بر لب پیمانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
که می دیدم یکی عریان و لرزان،
دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین
زمین و آسمان را
واژگون ،مستانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
نه طاعت می پذیرفتم
نه گوش از بهر استغفار این بیداد گرها تیز کرده
پاره پاره در کف زاهد نمایان
سجده ی صد دانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
برای خاطر تنهایکی مجنون صحرا گرد بی سامان
هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو
آواره و دیوانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
سراپای وجود بی وفا معشوق را
پروانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
بعرش کبریایی ،با همه صبر خدایی
تا که می دیدم عزیز نا به جایی ناز بر یک ناروا گردیده
خواری می فروشدگردش این چرخ را
وارونه بی صبرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم
که می دیدم مشوش عارف و عامی ز برق فتنه ی این علم
عالم سوز مردم کش
به جز اندیشه ی عشق ووفا ،معدوم هر فکری
در این دنیای پر افسانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
چرا من جای او باشم
همین بهتر که او خود جای خود بنشسته ،
تاب تماشای تمام زشت کاریهای این مخلوق را دارد
وگرنه من به جای او چو بودم
یک نفس کی عادلانه سازشی
با جاهل و فرزانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
آواز عاشقانه ي ما در گلو شکست
حق با سکوت بود صدا در گلو شکست
ديگر دلم هواي سرودن نمي کند
تنها بهانه ي دل ما در گلو شکست
سر بسته ماند بغض گره خورده در دلم
وان گريه هاي عقده گشا در گلو شکست
اي واي کس به داغ دل باغ دل نداد
اي داده هاي عزا در گلو شکست
تا خواستم که با تو خداحافظي کنم
بغضم امان نداد و خدا...در گلو شکست
دلم را با سحر خوش کرده بودم غـــروب ماجرایت در دلم ماند
شـریک دردهــایم بـــودی اما غــــــم بی انتهایت در دلم ماند
سـپردی سر نوشتم را به پاییز بهــــــــار باصفایت در دلم ماند
علی رقم سـکوت ســاده من سفر کردی صــدایت در دلم ماند
و حالا مثل یـــک رویـای برفی تو رفتی ردپایت در دلم مانـــــد .
خيلي سخته چيزي رو که تا ديشب بود يادگاري
صبح بلند شي ببيني که ديگه دوستش نداري
خيلي سخته که نباشه هيچ جايي براي آشتي
بي وفا شه اوني که جونتو واسش گذاشتي
خيلي سخته اون کسي که اومد و کردت ديوونه
هوساش وقتي تموم شد بره و پيشت نمونه
خيلي سخته که عزيزي يه شب عازم سفر شه
تازه فرداي همون روز از دوست عاشقش با خبر شه
خيلي سخته توي پاييزبا کسي آشنا شي
اما وقتي که بهار شد يه جوري ازش جدا شي
خيلي سخته يه غريبه به دلت يه وقت بشينه
بعد به اون بگي که چشمات نمي خواد اونو ببينه
خيلي سخته که ببينيش توي يک فصل طلايي
کاش مجازات بدي داشت توي قانون بي وفايي
خيلي سخته واسه اون بشکنه يه روز غرورت
ولي اون نخواد بمونه هميشه سنگ صبورت
خيلي سخته اون که ديروز تو واسش يه رويا بودي
برام دعا کنید تا قبول شم
کم کمک وقت خداحافطي ما از راه رسيده
هواي تازه ي تنها يي ها از راه رسيده
بغلم کن آخرين بار
وقت رفتن رسيده
يک کمي خنده واسه روزاي باروني دارم
که مي خوام توي جيبم نزديک قلبم بذارم
يه بغل خاطره از تو توي کوله بارمه
يک کمي اشک و گلايه لاي دستمال پيچيدم
وقتي دلم تنگ تو شد
غم تو توشه ي راهمه
توی دریا یه قطره اشکمو گم کردم تا وقتی پیداش نکردم دوستت دارم
دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
ــ
می روی تابانبودن عشق راپرپرکنی
می روی بااشک حسرت دیده ام راترکنی
ان همه گفتی نگاهت بانگاهم زنده است
من نباشم می توانی روزهاراسرکنی؟؟!!
درنبودت گریه کردم اینه احساس کرد
اینه شوگریه ام راحس کنی باورکنی
سبزدرعشقت شدم کم کم تودانستی ولی
عاقبت می خواستی درقلب من خنجرکنی
بعدتودرسینه نامت می شودیک خاطره
کاش می شدقصه عشق مراباورکنی......
در سیاه لحظه های بی کسی
در سیاه لحظه های بی کسی
سینه ام مالامال از دلواپسی
در کشاکشهای دلتنگیهای من
می شمارم میله های این قفس
آتشی افتاده بر این پیکرم
گو بسوزد یا بسازد با دلم
رسم دیرین را بگو از بر کنم
تا درون سینه ام آتشی برپا کنم
عاشقان را بی کسی تقدیر است
تا بسوزد دل اول این راه است
پس بسوزای دل که حق عاشق است
اینچنین تنها و بی کس مردن است
اگر اشک بودم با چشمان خیسم دستان تو را میبوسیدم
اگر عشق بودم در قلب مهربانت خانه ای پیدا میکردم
اگر یاد بودم ...یاد تو را همیشه داشتم
داستان غم انگيز زندگي اين نيست که انسانها فنا مي شوند ،
اين است که آنان از دوست داشتن باز مي مانند
تبسم نگاه تو نشان عشقي آشناست ...!
غلط است هرکه گوید دل به دل راه دارددل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد
